ویس و رامین
ویس و رامین از لحاظ قدمت سومین مثنوی ایرانی و نخستین منظومه عاشقانه ایرانیه که از گزند روزگار در امان مونده و امروز بعد از 1000 سال به دست ما رسیده. این داستان بعد از نوشته شدن، به دلیل سادگی در نوشتار و لطافت و زیبایی در تشبیهات بی نظیری که خالقشون خود فخر الدین اسعد گرگانیه به شدت مورد توجه مردم قرار میگیره.
در این داستان زنان نقش کلیدی دارند و اهمیت تبار مادری بسیار پررنگه. ویس و رامین یکی از قدیم ترین داستان های ایرانیه و نویسنده از روایات کتبی و شفاهی درباره این داستان استفاده کرده و به زیبایی تبدیل به شعر و منظومه ش کرده. این داستان به شدت زمینی و باور پذیزه و آدما درش خوب و بد مطلق و سیاه و سفید نیستن و قصه ش یه جوریه انگار همین دیروز اتفاق افتاده و شما یادتون نمیره که قصه ما آدمها هزار ساله که فرق چندانی نکرده ما همونیم که بودیم.
به قول بهرام بیضایی، “ما با اونچه که میسازیم ایرانی هستیم، نه با اونچه که از دست میدیم یا خراب میکنیم.
